Τα ερείπια της μεσαιωνικής πρωτεύουσας του νησιού, σε απόκρημνο ύψωμα πάνω από τη θάλασσα στο βόρειο άκρο της Κύθνου. Η πρόσβαση γίνεται μόνο με πεζοπορία και η θέα ανταμείβει τον κόπο.

Η αρχαία πόλη της Κύθνου, κατοικημένη από τον 10ο αιώνα π.Χ. ως τα βυζαντινά χρόνια. Σώζονται θεμέλια ιερών, τμήματα τειχών και το αρχαίο λιμάνι στο Μανδράκι.

Από τα μεγαλύτερα σπήλαια των Κυκλάδων, μισό φυσικό και μισό ανθρώπινο έργο: οι στοές του ενώθηκαν με τα ορυχεία σιδήρου που δούλευαν ως τον 20ό αιώνα. Στο εσωτερικό του γιορτάζεται παραδοσιακά η Λαμπρή.

Μεγάλη αμμουδιά σε μικρή απόσταση βόρεια του Μέριχα, με ρηχά νερά και λίγα αρμυρίκια για σκιά. Από τις πιο βολικές επιλογές για οικογένειες.

Η πολιούχος της Κύθνου, σε ένα πευκόφυτο ακρωτήρι πάνω από τη θάλασσα. Η εικόνα της Παναγίας αποδίδεται στον Σκορδίλη και τιμάται στις 8 Σεπτεμβρίου με το μεγαλύτερο πανηγύρι του νησιού.

Η πιο φωτογραφημένη εικόνα της Κύθνου: μια στενή αμμώδης λωρίδα που ενώνει το νησί με τον Άγιο Λουκά, με θάλασσα και από τις δύο πλευρές. Δεν έχει καμία υποδομή — ό,τι χρειαστείτε το φέρνετε μαζί σας.

Τα ιαματικά νερά των Λουτρών ήταν γνωστά ήδη από την αρχαιότητα — τα «Θερμιά» έδωσαν στο νησί το δεύτερο όνομά του. Το ζεστό νερό τρέχει ακόμα ελεύθερα ως τη θάλασσα, δίπλα στο ιστορικό υδροθεραπευτήριο του 19ου αιώνα.